Servikskanker
Kort beskrywing:
Servikale kanker, ook bekend as servikale kanker, is die mees algemene ginekologiese gewas in die vroulike voortplantingskanaal. HPV is die belangrikste risikofaktor vir die siekte. Servikale kanker kan voorkom word deur gereelde sifting en inenting. Vroeë servikale kanker is hoogs geneesbaar en die prognose is relatief goed.
Epidemiologie
Die WGO het in 2018 vrygestel dat die wêreldwye voorkoms van servikale kanker ongeveer 13 uit 100 000 mense in Wei elke jaar is, en die sterftesyfer is ongeveer 7 uit 100 000 mense wat aan servikale kanker sterf. In 2018 was daar ongeveer 569 000 nuwe gevalle van servikale kanker en 311 000 sterftes, waarvan 84% in onderontwikkelde beleggingslande plaasgevind het.
Die morbiditeit en mortaliteit van servikale kanker wêreldwyd het die afgelope 40 jaar aansienlik afgeneem, wat verband hou met die versterking van gesondheidsopvoeding, HPV-inenting en servikale kanker-sifting.
Die siekte is die algemeenste by middeljarige vroue (35-55 jaar). 20% van gevalle kom voor ouer as 65 en is relatief skaars by jongmense.
Diagnostiese metodes van servikale kanker:
1. Sitologiese ondersoek van servikale curettage.
Hierdie metode kan servikale prekankeragtige letsels en vroeë servikale kanker opspoor, want daar is 'n vals negatiewe koers van 5% mi 10%, dus moet pasiënte gereeld ondersoek word.
2. Jodiumtoets.
Normale servikale en vaginale plaveiselepiteel is ryk aan glikogeen en kan bruin gekleur word met jodiumoplossing, terwyl servikale erosie en abnormale plaveiselepiteel (insluitend atipiese hiperplasie, karsinoom in situ en indringende karsinoom) nie bestaan nie en nie gekleur sal word nie.
3. Biopsie van die serviks en servikale kanaal.
Indien die servikale smeer sitologie graad Ⅲ ~ Ⅳ is, maar die servikale biopsie negatief is, moet verskeie weefsels geneem word vir patologiese ondersoek.
4. Kolposkopie